dzieje się
„Twórczość” na czytniku
20.02.2021
„Twórczość” w wersji EPUB i MOBI jest już dostępna.

Na Virtualo.pl można kupić numer lutowy.
Niebawem będzie można kupić numery archiwalne 6-12/2020 i 1/2021.

Kolejne numery naszego pisma będą się ukazywać jednocześnie w wersji papierowej i elektronicznej (pdf, epub, mobi).

Zapraszamy do lektury na czytniku!

lutowy numer „Twórczości”
już dostępny
08.02.2021
Ukazał się numer lutowy.

Można go kupić w dobrych księgarniach i salonach prasowych, a także przez zakładkę zamów.
Wersja elektroniczna dostępna w e-Kiosku.

Pismo w obu wersjach można zaprenumerować.

Wkrótce dostępna będzie także wersja mobilna w formatach epubmobi.

Anna Romaniuk
Anna Karenina to ja
3 | 2021
Anna popełniła samobójstwo nie z powodu wzniosłej bezduszności męża, nie z powodu przyziemnej bezmyślności kochanka. Karenin i Wroński to dwa bieguny jej losu, dwa bieguny jej osobowości, fala niska i wysoka, wycofanie i euforia, gravepresto. Trudno żyć w dwóch tempach. Karenina jest w powieści Lwa Tołstoja jedyną, która ma odwagę wyciągnąć konsekwencje z owego „nie lzja”. Jest czysta, odważna, radykalna. Spokój to zawsze już dla niej byłoby za mało, po życiu w napięciu i rozedrganiu na granicy wytrzymałości, po płynięciu na wysokiej fali szczęścia. Dodajmy: chwilowego szczęścia, które miało trwać wiecznie.

Nie ma odwrotu. Anna mogła tylko spaść z tej wysokości. Kosztem zanegowania prawdy życia wewnętrznego – do roli kobiety upadłej, odrzuconej przez świat, ale utrzymującej pozory i akceptującej wyznaczone jej miejsce. Kosztem zanegowania życia jako takiego – do poziomu torów kolejowych, bez „ale”.

Karenina umiera nie z miłości. Umiera, ponieważ nie chciała zaakceptować „prawie”. „Prawie” czyni różnicę. I Tołstoj wiedział o tym. W powieści są dwie postaci, które pełnią rolę alter ego autora. Jedna znana, wielokrotnie interpretowana, identyfikowana z Lwem Tołstojem przez zbieżności biograficzne i ideowe. Druga w tym kontekście chyba pomijana. Lewin i Anna. Lewin widzi to samo co Anna, ma te same rozpoznania, ale balansując na granicy samobójstwa, wybiera życie. Jego lekarstwem na całe zło świata ma być wiara i dobre życie w samoograniczeniu. Takiego wyboru dokonał również Tołstoj, by potem do końca życia szarpać się, by doświadczyć gorzkiej pełni dramatu dobrego życia1. Z ostatnim aktem na stacji Astapowo, gdzie Zofia Andriejewna, wspinając się na palce na postawionym na jej żądanie kamieniu, będzie zaglądała przez okno, by zobaczyć umierającego męża.

Anną Kareniną Tołstoj być nie chciał, ale wiedział, że racja jest po jej stronie. Że gdy odjąć cały ten monde, jego zakłamanie, powierzchowność, brutalność, które doprowadziły ją do szaleńczej rozpaczy, to za straszną decyzją Anny dźwięczy najczystszy ton.

Na sali sądowej Flaubert oskarżony w styczniu 1857 roku o obrazę moralności powiedział: „Pani Bovary to ja”. Gdyby Lew Tołstoj powiedział: „Anna Karenina to ja”, wyznanie to miałoby inny ciężar: nie byłoby deklaracją estetyczną, błyskotliwie ujętą informacją o źródle inspiracji, grą artysty z wymiarem sprawiedliwości i społecznym oburzeniem, byłoby deklaracją etyczną, wyznaniem wiary. Wymagającym i zobowiązującym, odrzucającym „prawie”. Tołstoj powiedziałby: „Anna Karenina to ja”. Gdyby miał odwagę.

o piśmie
„Twórczość” ukazuje się nieprzerwanie od sierpnia 1945 roku.

Miesięcznik powstał w Krakowie, w 1950 roku został przeniesiony do Warszawy. Wydawany był początkowo przez Spółdzielnię Wydawniczą „Czytelnik”; wydawcy zmieniali się kilkakrotnie. Od 1 kwietnia 2010 roku wydawcą pisma jest Instytut Książki. Pismem kierowali kolejno: Kazimierz Wyka, Adam Ważyk, Jarosław Iwaszkiewicz, Jerzy Lisowski, a od 2004 roku Bohdan Zadura.

„Twórczość” drukuje współczesną polską poezję i prozę, eseje i szkice literackie poświęcone literaturze polskiej i światowej, a także materiały archiwalne: dzienniki i korespondencję ważnych postaci polskiego życia literackiego.

Wśród autorów pisma są nobliści (Wisława Szymborska, Czesław Miłosz), wybitni polscy poeci i pisarze (m.in. Tadeusz Różewicz, Julia Hartwig, Jarosław Marek Rymkiewicz, Sławomir Mrożek, Wiesław Myśliwski), ale także debiutanci.

baza bibliograficzna
Baza bibliograficzna zawiera roczne bibliografie, dołączane w każdym roku do numeru grudniowego.

Można w nich znaleźć informacje o wszystkich drukowanych w danym roku tekstach i ich autorach, a także bohaterach esejów, mniejszych szkiców i recenzji książkowych.

Baza będzie stopniowo powiększana, obejmując roczniki archiwalne aż do 1945 roku.

 

PRZEJDŹ DO BAZY

WYDAWCA:
WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE
©2017-2018 | Twórczość
Deklaracja dostępności
error: Treść niedostępna do kopiowania.