wstawać o ciemnicy zbyt rano obsługiwać styczniową codzienność niewyspaną

zajadać niespieszne pośpiechy niezjedzonymi śniadaniami

włączać wyłączać komputery logując się w wirtualności nie za ludzkiej przestrzeni

dotykać wysuszonymi opuszkami plastiku klawiatury choć nasze języki tańczą nie zważając wcale na to

wytupywać śnieg z rytmu by stawać na wysokości zadań

ignorując niezupełnie zbyteczność przeciwwskazań

przemierzać wytrwałej nudy godziny niecierpliwości

prawić poprawne komplementy oprawione w ramki uznania mimo że nasze języki tańczą nie zważając wcale na to

otwierać torbę plecak portfel folder zamykać drzwi mieszkania samochodu sklepu

przemieszczając po wektorze przesunięcia zero nasze ciała na drodze zegara

skrupulatnie realizować program bez skrupułów rozpisany na tabele rozliczeń

sumiennie i solidnie wypełniać osobą obowiązki zawodowe

musimy