Masę rzeczy pamiętam, naprawdę wiele wspomnień potrafię przywołać bez najmniejszego problemu. Na przykład takie: siedzimy w moim pokoju, ja i Błażej Cegiełka, i komentujemy wiszący nad moim tapczanem plakat z Madonną, tą piosenkarką. Dostałem go od rodziców na komunię zamiast jakichś głupich świętych obrazków. Madonna miała na nim podniesione do góry ręce, wyginała się jak na teledysku, no i my skupiliśmy się na jej wygolonych pachach. Dobrze pamiętam, że Błażej powiedział, że wie, dlaczego ona nie ma tam włosów, rozgryzł ją – ona chce udawać młodszą, niż jest. Sprytna jest, goli się tam. Dało mi to wtedy do myślenia. Albo to: pamiętam, jak jesteśmy u Ninki, koleżanki Kramerowej, ja siedzę gdzieś z boku, bo Michała, syna Ninki, nie ma, chociaż miał być, ale pojechał do swojej babci, bez sensu, teraz nie mam się z kim bawić, a one rozmawiają i Kramerowa opowiada Nince o Krollowej, naszej sąsiadce, żonie Krolla, pana od wuefu z mojej szkoły. Mówi, że Kroll musi codziennie, więc wtedy, gdy Krollowa ma okres, a on i tak musi, to Krollowa podkłada pod siebie ręcznik. Sięgam po te wspomnienia bez problemu. Nawet po to najgorsze: rodzice wołają mnie do dużego pokoju, stoją, nie siedzą, ale właśnie stoją naprzeciwko siebie, ja wiem, co mi powiedzą, bo to już jest oczywiste, że się rozwodzą, i wtedy zaskakują mnie pytaniem, z kim z nich chcę zostać, mam wybrać, z kim chcę mieszkać, a ja odpowiadam, że chcę zostać w naszym domu, wcale nie odpowiadam, że z tatą, właściwie, z mojej odpowiedzi wynika, że z mamą, ze zdrajczynią, ale ja naprawdę przede wszystkim chcę zostać tu, gdzie jestem, a tata przed chwilą powiedział, że się wyprowadza, idzie zamieszkać na jakiś czas u pana profesora Pajewskiego, a ja powtarzam, że chcę mieszkać na Rusa i wtedy jednak ona mówi, że to ona się wyprowadzi i zostawi mnie z nim. Pamiętam mój wstyd, zakłopotanie wobec ojca, czułem, że go wtedy zdradziłem, nie mówiąc, że z nim. Pamiętam potem kolejne tygodnie, codziennie czułem się winny. Wszystko pamiętam.